13 Vriedag, 31 mei 2013 - Ofscheid van een Groot Fotograaf

> Categorie: KONINKRIJK KONKELFOES 3 Gepubliceerd: dinsdag 11 juni 2013

Vriedesmärns, de eenendertigsten mei, ongeveer negen uur. Vandage um zes uur noa de middag goa ik ofscheid van hem nemmen, van Ab Heijink, diee ik al kenne uut viefenveertig, in de Tweede Wereldoorlog. Met zien zwöre appäraat en tasse um de nekke trof ik hem ‘buten de Noordenbärg’ an in de Lange Zandstroate. Het was midden februäri en hee liep tussen de puinhopen deur diee deur het laatste bombärdement van zes februäri deur de Mitchells en Lancasters wären oaverebleven. Ik liepe nöör ons huus in de Ravenstroate en umdat Meneer Heijink oke diee kante op fotografeerden, liep ik met hem mee. Hee bleek an het werk veur zien baas, Ab Hakeboom van de Engestroate. Tientallen foto’s maakten e en hee legden de plategooide buurte töt an de Zandweerd väste. De kwaliteit van zien foto’s ontdekten ik pas völle later, toen ik ze neudig had veur mien ‘Een Dèventer Jonge in Oorlogstied’.

Zoo legden Ab de Lange Zandstroate, Korte Zandstroate, Hoogestroate, Perestroate, Appelstroate, Lagestroate, Ravenstroate, Zaagmöllenstroate en andere stroaten väste op de geveulige plate.

Ik hebbe dat pas heel goed ezieen, toen ik in negentien negenentachtig bie Henk Nalis op het Ärchief  foto’s mocht uutzeuken veur ‘Een Dèventer Jonge …’. Der wären massa’s deur Ab Heijink vakkundig eschoaten plaatjes. Ik heb Ab netjes um toostemming evroagd ze te meugen gebruken as dat neudig was. Hee zei letterlijk: “Kuijk, iej meugt alles van mien gebruken!” En toen vertelden e mien dat e nog een heel mooie foto had van het Smokkelpaadjen op Borgele. Ik zegge: “Loat dat pad noe in mien book veurkommen!” Hee stond het negatief zoo möör of.

Ik lope nöör de bokenkaste en pakke twee boken: ‘Een Dèventer Jonge …’ en ‘DEVENTER GAANDEWEG’, van Albert Heijink en René Aarnink – Beelden van (straten in) Deventer uit de collectie van fotograaf  Albert Heijink. In ‘Een Dèventer Jonge …’ zeuk ik bladzieje 76 op, met de prachtige foto van het Smokkelpaadjen. Het is een stuksken kunst van de boavenste planke en het verwondert mien niks dat de leden van de ‘Fotokring Deventer’ altied gek bint ewest as amateurs met disse beroepsfotograaf!

Ik bladere deur ‘Deventer Gaandeweg’. Wat een fotokunst! Het is gin wonder dat ze Albert ‘Koninklijk’ hebt willen onderscheiden, möör döör had hee niks mee: volgens mien kwam dat deur zien natuurlijke bescheidenheid van altied op de achtergrond te willen blieven. De kunstzinnigste opnamen vind ik trouwens de kleurenopnamen van objecten uut de natuur: vogels, insecten, bleujwiezen en goa zoo möör deur.

 

Feitelijk bin ik vandage de hele dag in gedachten met hem bezig, want ter is wat dat mien an hem verbindt: hee vertelt verhaaltjes in zien beelden, ik vertelle ze met woorden. En diee beelden en woorden sluut zoo heel ‘Dèventers’ op mekäre an.

Tegen kwärt oaver vieve riej ik nöör ‘Steenbrugge’. In de ontvangstruumte tref ik Märtin Borkent en Theo de Kreek, beiden van de ‘Tentoonstellijngscommissie’ van de ‘Deventer Fotokring’, as diee tenminsten nog zoo heet. Wiej hebt het uutvoerig oaver Albert Heijink zien kwaliteiten. Der is völle belangstelling veur dit ofscheid.

Het wördt een stemmige plechtigheid. De oldste zönne, Albert, schetst zien vader as een ‘Papa’ diee as een verwonderd, bescheiden en lieefdevol mense deur het lèven ging. Wil Scheuter, nichte van de fotograaf, ze mocht de laatste dertien jöör van zien lèven hem heel vake op zien tochten vergezellen, beschrif hoe wärrem zien belangstelling was veur al de wonderen um hem hen … . Um kort te goan, ik verliete het crematorium met een nieet uut te wissen herinnering an een Groot Fotograaf.

 
 

Wij gebruiken één cookie, die essentieel is voor het functioneren van deze website. Lees meer: Privacy & cookies.

  Ik accepteer deze cookie.
EU Cookie Directive plugin by www.channeldigital.co.uk