1 Een nieje lente ...

> Categorie: KONINKRIJK KONKELFOES 3 Gepubliceerd: dinsdag 07 mei 2013

Ende januäri dwong onze keuniginne mien een niej deel van “Koninkrijk Konkelfoes” op te zetten, deur mee te delen dat ze in de lente ofstand zol doon van de trone. Het eerste deel van mien inmiddels umvangrieke e-book spölden immers onder Juliana, het tweede deel spölt onder Beatrix, der mot dus gewoon een derde deel begonnen worden wat onder Willem-Alexander en Maxima spölt. Wat ter onder hun bewind zich hier allemoale in de Iesselstrèèk geet veurdoon, wete wiej noe, op dinsdag de zeuvenden van mei nog nieet, möör dat ter dinger rondumme Ali en mien gebeuren goat, is zeker en gewis!

Ik mot nog wel èven weer uutleggen wöörumme het geet um ‘Konkelfoes’ en nieet um ‘der Nederlanden’ in de titel. Onder ‘konkelfoezen’ verstoa ik ‘smoezen’, ‘konkelen’, ‘achterkamertjespolitiek bedrieven’, ‘intrigeren’, ‘lieegen en bedrieegen’. Ik holle mieneigen steeds weer een spieegel veur wöörin ik mienzelluf en anderen bekieke en ik probere oe, lèzeresse en lèzer oke in diee spieegel mee te loaten kieken um oe een beeld te kunnen loaten vormen. Ik schrieve enkeld oaver de ‘Mense’ zoo ik diee hebbe leren kennen. En wöörumme? Veur mieneigen. Um mien bèteder met anderen te kunnen vergelieken in mien eigen domme, dwoaze, direkte, dagelijkse handelen. Al schrievend he’k ontdekt hoe eidel of ik bin, hoe opschepperig, möör oke hoe lieefdevol ik kan wèèn en hoe meegoand en soms zelfs zörgzaam. En dat alles, wiel ik dat bie mien bekenden allemoale wöörenommen hebbe en blieve wöörnemmen. Ik wille um zoo te zeggen de ‘mense an de mense doon kennen’ en dat is een citaat van ik wete nieet meer wiee.

Ik hebbe bie mien werk ontdekt dat ik altied möör dichter bie mien eigen komme en bie Ali, mien vrouwe. Wazzen in het begin Top, Tine, Gust, Crödde en Gerrit Kuijk de heufdpersonen en wieren diee in de derde persoon ‘opevoerd’, onder Willem-Alexander en Maxima wil ik enkeld nog ‘Ik’ wèèn. ‘Ali’ blif ‘Ali’.

Deel 2 van dit ‘lange-ofstands-werk’ is nog nieet ten ende. Der mot nog wat stukskes bie kommen. Deel 3 is met disse inleiding begonnen. Ik hoape dat het nieje keuningspaer en mien nog een lang en gezond lèven beschoren is, zoodat ik nog völle jören deur kan goan met wat ik met Ali onder hun gezag belève! Want ieder mense weet: het kan möör zoo gebeurd wèèn.

Ik hoape dat Keuning Willem-Alexander en Keuniginne Maxima en onze driee lieeve prinsessen dit werk zult vinden op internet en mien de eer doon zult het te lèzen, want dit dialect kan nieet meujlijk veur hun wèèn. Meschiens vind ik dan in hun veurvechters veur het erkend kriegen van disse taal in de op een noa heugste categorie van Europese gebruukstalen. “Lève het Nedersaksisch!” roop ik, en “Lève ons Keuningshuus!”

Mei tweeduzend dertiene is begonnen! Plotseling is het echt lente! Loat ik disse inleiding besluten met een klein gedichken in de geest van de grote Herman Gorter:

 

Een nieje lente en een niej geluud

De zunnige natuur diee zingt het zuver uut

En Willem-Alexander tret an met Maxima zien Vrouwe

Wiej zingt uut volle borst “Wilhelmus van Nassouwe”

 

Ons Keuningshuus steet borg veur vriejheid “onverveerd”

Zooas de eerste Willem dat zien familie hef eleerd

De vlaggen wappert in de wind met vrolijkheid en franje

En allen stoa wiej achter het Keuningshuus Oranje

 

Gerrit Kuijk 

 

Wij gebruiken één cookie, die essentieel is voor het functioneren van deze website. Lees meer: Privacy & cookies.

  Ik accepteer deze cookie.
EU Cookie Directive plugin by www.channeldigital.co.uk