54 Volksgezondheid

> Categorie: KONINKRIJK KONKELFOES Gepubliceerd: vrijdag 05 augustus 2011

Top voelde zich verplicht contact op te nemen met de Provinciale Dienst voor de Geestelijke Volksgezondheid. Hij belde voor een afspraak. Hij werd doorverbonden met zuster Stierpater, die over de uithuisplaatsing van verstandelijk gehandicapten en moeilijk opvoedbaren ging. Hij lichtte haar in over de plannen van Jan Kramer en hem. Ze reageerde enthousiast. Ze maakte onmiddellijk een afspraak om te komen kijken.

 

Nu liepen ze over het land. Top had een grote tekening gemaakt, waarop vier cirkels. De cirkel in het midden bevatte maar één woord: woonhuis. De drie cirkels er omheen bevatten het woord ‘bedrijf’ met de aanduidingen wat er ‘bedreven’ werd. Cirkel I: scharrelkippen, varkens, slachtvee, ganzen, eenden. Cirkel II: melkvee, schapen, scharrelkippen, trekpaarden. Cirkel III: melkgeiten, kaasmakerij, consumptie-ijs, pony’s, scharrelkippen. Onderaan stonden diverse werktuigen genoemd waarmee de ‘veeverzorgers’ het moesten doen: drie eggen, twee ploegen, twee trekkers, hooivorken, harken, spaden, batsen, schoffels, dorsvlegels.

Zuster Stierpater zag met Top hoe alles groeide en bloeide. “Ik zie geen maïs”, zei ze onder het gaan langs een haverveld. “Deze drie boeren willen ouderwets blijven boeren”, zei Top eenvoudig. De zuster zag het. Ze zag het aan de kippen, de varkens, de koeien.

Ze kwam bij boer Dorst, de varkenshouder. Hij deed een boekje over Meneer Meester, vooral over de open sociaaleconomische ideeën van Top: “Hee wil gin märktwerking, wöörbie alles ten koste van de producent eregeld wördt, hee wil een reëel bestoan veur alle wèzens diee èten, drinken, rusten mot en diee dat zelluf mot verdieenen. Veur hem is de wereld ene huusholding, wöörin elk mense zien weerde hef!”

“Dat lijkt me voor de volksgezondheid ook een heel goede opvatting, zeker voor de geestelijke”, zei de zuster.

Daarna wandelden ze naar boer Roet. Hij was de man van het melkvee, de vroege en late aardappels, de haver en de rogge en de moestuin met koude kassen. Hij legde uit waarom hij zijn bedrijf zo heringericht had. “Disse kleine economische eenheid mot, um het op zien Sallands te zeggen, zoo völle meugelijk zellufverzörgend wèèn”. Hij legde uit dat door het ouderwetse wecken en inmaken ze zelfs in de winter geen leverancier nodig hadden, die enkel maar op zijn eigen kleintjes lette. “Iej mot oke ens bie de sloabonnen goan kieken”. Als vier gezinnen daar ’s winters uit de weck van eten, is er voor de hele winter genoeg, legde vrouw Roet uit. Zuster Stierpater verwonderde zich steeds meer. Ze zei dat hier een kleine gemeenschap bezig was zich wat los te maken van overheidsbemoeienis. “Of heb ik dat mis?” vroeg ze aan Top. “Hier zouden ze zeggen da’j de köttel bie het schone ende hebt”, zei Top.

Hij vertelde dat hij op energiegebied zelf al onafhankelijk was door zijn zonnepanelen en windmolen en gashouder. Hij vertelde dat de boeren ook al ‘om’ waren.

Dat zag de zuster toen ze bij boer Rommedolt kwamen. Daar waren ze met het dak bezig om dat klaar temaken voor het leggen van zonnepanelen. Het dak lag pal op het zuiden en glooide al in de juiste helling. Ze bewonderde daar het zanderige zonnige terrein van de scharrelkippen. De nachthokken vond ze ruim en alles leek heel diervriendelijk.

Na de rondgang gingen ze naar de boerderij van Top.

“Kijk, en hier in huis gebeurt niks. Hier wonen wij, genieten wij van mijn zogenaamde pensioen. De jongelui die hier komen werken, eten hier, verzorgen hier de koeien als die hier op stal staan. Tine, mijn vrouw, helpt ook mee, evenals de kinderen in hun vakanties”.

De zuster was bijna aangedaan toen ze bij het afscheid zei: “Wat een project om de geestelijke volksgezondheid te verbeteren. Mogen velen hier een voorbeeld aan nemen”.   

 

Wij gebruiken één cookie, die essentieel is voor het functioneren van deze website. Lees meer: Privacy & cookies.

  Ik accepteer deze cookie.
EU Cookie Directive plugin by www.channeldigital.co.uk