31. Kleuterkweek Apeldoorn - 1960

> Categorie: Bie het onderwies Gepubliceerd: donderdag 20 mei 2010

Begin september begon Gerrit an zien loopbane bie het Biezonder Neutraal Onderwies. Hee wier namelijk veur vief wèkelijkse lesuren beneumd an de Opleidingsschool veur Kleuterleidsters in Apeldoorn. Natuurlijk mos’ hee het vak Nederlandse Taal en Letterkunde onderwiezen. De schole in Apeldoorn was esticht deur twee schoolheufden, ene van de oapenböre schole en ene van de christelijke schole. Zooas gewoonlijk dejen de roomsen weer nieet mee: diee wollen gin samenwerkende ‘neutrale’ schole. Zee hadden van een deurbraak nog nooit eheurd bliekböör. De bedoeling van de stichting van disse opleiding was dudelijk: der wier estrèèfd nöör een opleiding zoowel veur het oapenböre as oke het christelijk onderwies. De meikes, tussen de zestien en achttien jöör old in de eerste klasse, konden zelluf kiezen watveur richting ze noa hun opleiding nemmen wollen, protestant christelijk of neutraal. Ze mochten een godsdienstdiploma halen en dan wären ze beneumböör bie het christelijk onderwies. Dat was feitelijk een echte deurbraak.

 

Gerrit studeerden in diee dagen nog. Dinzes ging hee ’s middes eerst nöör de Gereformeerde Kerke an de Brinklaan in Apeldoorn, wöör de ‘Kleuterkweek’ evestigd was, wöörnoa hee met de trein verder reisden nöör Utrecht, wöör hee college liep bie de COCMA, Centrale Opleidings-Cursussen Middelbare Akten. Hee had döör les in Gotisch, Middelnederlands en Zeventiende-eeuws Nederlands, en Letterkunde. Gotische Taalkunde was een onderdeel van Historische Spraakkunst. Gerrit had dan twee lesuren in Apeldoorn derop zitten. Donders gaf hee driee uur les in Apeldoorn. De rest van de wèke stond hee gewoon in Dèventer.

 

An de Kleuterkweek gaf  hee les an beide klassen, ene en twee. De meikes hadden een mooie lèèftied um les an te geven. Zee wären nog in de puberteit. Iej konden heerlijk met ze ‘striejen’, en dat was hetgene da’j neudig hadden in het onderwies: de leerlingen nammen nieet alles veur zeute koke an. Dat deej Gerrit goed. Hee herinnerden zieneigen de eerste lesse nog härtstikke goed, hee had een fotografisch geheugen veur zukke dinger. In beide klasse was hee stoande begonnen en hee had ezegd dat hee bliej was an anstoande collega’s les te meugen geven. “Maar”, had hee ezegd, “als ik jullie als aanstaande collega’s behandel, wil ik door jullie op dezelfde wijze behandeld worden. Ik zal nooit uit de toon vallen, mits jullie dat ook niet, nou ja, zo weinig mogelijk doen”. Noa disse woorden kon e een speld heuren vallen. En in beide klasse was de reactie zoo van “Zo heeft nog nooit een leraar tegen ons gesproken”. Het ies was metene ebroaken!

 

Het werk an de ULO ging ondertussen ook normaal deur. De treinreizen nöör Apeldoorn en Utrecht op dinsdag wären één groot feest. Gerrit had schik in het lèven. In het noajöör van 1960 deej hee in Leiden, in een middeleeuwse gevangeniscel, examen veur Gotisch en Historische Spraakkunst. Hee slaagden met een zeuven. Het was ook feitelijk een heel makkelijke examen. As hee nog bèteder had kunnen verklören wat een ‘nul-Stufe’ en een ‘dubbele nul-Stufe’ wären had hee een nog völle mooieder ciefer ehad.

 In mei 1961 wären de schriftelijke eindexamens kleuterleidsters en in juni de mondelinge. Zien kandidaten slaagden allemoale. Dat was zien verdieenste nieet, möör hee was apetrots!