108. Geveul en Veulen

> Categorie: Literatuur Gepubliceerd: vrijdag 18 juni 2010

Caldo, Italiaans, is wärrem. Kalt, uut het Duuts, is kold. Is chaud dan kold?  

Nee, fout, want dat is warm in ’t Frans. Veur ons is slechts heel vertrouwd  

het kolde Nederlandse koud.

Völle dut het er nieet too, het geet enkeld um  het hoo!

Zoo lèès ik of lieever heur ik tussen mien eigen règels deur of Taal  rieke is

of ärrem.

 --- --- --- --- --- --- --- --- --- --- --- --- --- --- --- --- --- --- --- --- --- --- --- --- --- -  

Word ik noch kold noch wärrem, dan dringt het woord nieet töt mien deur. 

In de derde klasse van de Hogere Burger Schole, kortweg de Ha-Bé-eS,  

maakten de amanuensis bevroren koolzuur in onze less’.

Hee lei het witte  ies veurzichtig in mien hand.

Wöör het ies mien raakten hitte as van brand.  

Heftige kolde gef een heit geveul, beseften ik , ik  veulden mien erg onthand. 

 --- --- --- --- --- --- --- --- --- --- --- --- --- --- --- --- --- --- --- --- --- --- --- --- --- -- 

Het tere wärremtegeveul dat töt troanen too bewög, wöör’j

kold van wordt,  duudt ze met sentimentaliteit.

Bedwing het nieet, het is nieet oaverdreven. 

 --- --- --- --- --- --- --- --- --- --- --- --- --- --- --- --- --- --- --- --- --- --- --- --- --- --  

Doofheid en blindheid: twee woorden veur hetzellufde begrip: ongeveulig.  

Dofheid en donkerte. Organische dofheid of donkerte dut een wèzen liejen.

Dof en donker van geveulens wèèn is veur de mensheid een verschrikking.  

Het kan onze lèvens bevrieezen of ont'dooien'.