86. Verrijzenis

> Categorie: Literatuur Gepubliceerd: woensdag 24 februari 2010

  Er is een groot geheimenis

Dat in mij snel gerezen is

Door doeken uit een linnenkist

Waaruit leven verdwenen is

Aan wie dat nu te wijten is

Dat zo’n lijf zomaar verdwenen is

Ik denk dat men zich erg vergist

Dat dat lichaam niet herrezen is 

Omdat het te ver reizen is

Naar Hemel of Verdoemenis

Men stopt de kleding in een kist

Van een mens die overleden is

Hetgeen niet zo’n mooi einde is

Die mens wordt vaak heel erg gemist

Omdat die niet meer bij ons is

Wij lopen ons lijden ook niet mis

Als ik me niet heel erg vergis

Dat is mijn denken naar ik gis

Dat ik misschien mijn einde mis

Als ik ontsnap uit deze kist

Ik leg een beitel in de kist

Als ieder dan verdwenen is

Verdwijn ik zo door deze list

De Dood heeft mij dan mooi gemist

Oh .. oh .. wat heb ik me vergist

Hugo de Groot – Ja – ja -  dat is’t

Ik moet juist in -  niet uit de kist

Had ik me bijna toch vergist

Nu kom ik juist waar ik wil zijn

In Vrijheid zonder angst en pijn

‘k Geef U nu mijn geheimenis

Ontsnappen doe ik in mijn kist