76. Perkietjen

> Categorie: Literatuur Gepubliceerd: vrijdag 22 januari 2010

Mangs zit e stillekes op zien stöksken

 

midden in zien völs te rume kooi

 

Dan geet e onverwachts an het schreeuwen

 

heel härd en hel – dat klinkt nieet mooi

 

En bots is dat dan weer ten ende

 

het staccato schel perkietjeslied

 

en vice versa wipt e oaver

 

van stok op stok diee zenuwpiet

 

Hee zit nooit in zien veugelbadjen

 

Wel nipt e döör völ water van

 

 

Pelt döörnoa zöödjes uut zien bäksken

 

Soms fluit e dan as gödjen Pan 

 

Lik een kanärie – bootst klanken noa

 

van veugels uut mien tuin – wöörvan

 

hee een boel slagen hef eleerd

 

wöördeur hee toch wel zingen kan

 

Zien veugelzoad ververs ik daaglijks

 

Zien water doo ik nieet zoo vake

 

Niej scherp schelpzand op de boadem

 

heurt töt mien wèkelijkse taken

 

Zien wisselende iteratieven

 

maakt luustren töt een plezierken

 

nöör het oorverblindend musiceren

 

van dit zoo muzikale dierken