66. Ikke

> Categorie: Literatuur Gepubliceerd: donderdag 26 november 2009

De hoge boorden van de Wètering 

Verlieest hun eigen in de dikke mist 

En plotseling besef ik wat het met mien is 

Dat het de laatste tied völ bèter ging  

Veuruut te zieen wat an den einder deumt 

Dwingt mien gedurig te persevereren 

Zooas ze dat noe heel vakkundig neumt 

Willens noch wetens goa ik döörop reageren  

Joa ‘noch’, ontkenning dus, ik wil nieet zieen: 

‘K wil enkeld lèven bie diee ene dag 

Zoolange as ik nog genieeten mag 

De mist um mien dut alles wieken 

Ik lève, dat geveul is wonderfein: 

Het geet ter um nieet veur en achter mien te kieken