435. De Zage

> Categorie: Literatuur Gepubliceerd: woensdag 30 augustus 2017

Veur alle Timmerluu

-----

Hee kon zieneigen langeder nieet redden:

Hee ging met völle wille nöör het bejöördenhuus.

Een mooie grote kamer um te wonen wier zien thuus,

wöörin een keukentjen, een sloapkamer met zien olde bedde!

-----

Möör heel wat spullekes most e toch achterloaten.

Hee ging möör väste es kieken wat of e missen kon.

Beginnen deej e achter in de olde timmerschure,

Wöör e zien loopbane as annemmer vrogger ens begon.

-----

En het eerste wat e zag dat was de olde goeie stoalen zage,

diee hee as jungesken van Opa nog ekregen had

op zien verjöördag noe al wel zon tachtig jöör elejen.

Wat had diee zage nog een prachtig glimmend blad!

-----

’t Was op een woensdag dat e diee zage van zien opa kreeg!

Het verhaal dat Opa hield dat zol e nooit hebben willen missen:

“Dit ding is, jonge, um vanmiddag twalef uur de wèke deur te zagen”!

Hoast had e van het lachen in zien bokse motten pissen.

-----

Troanen welden in zien ogen toen as e an zien opa dacht.

Wat had diee zage hem en zien gezin toch een geluk ebracht!

“Zage van Opa”, zei e, “wat bin iej mien altied trouw ewest!

Iej goat väste met mien mee, want iej doot het nog steeds best!”

-----

Crödde van Niessel – Woensdag, 30 augustus 2017