406. WÄRREMTEWENSE

> Categorie: Literatuur Gepubliceerd: maandag 28 november 2016

Veur Advent

-----

Zeuven uur, ik kieke in het donker.

Witte beslagen daken en närgens

stergeflonker.

De roeten van de auto’s bint

bevroren.

‘k Stoa rillend in de kamer kold en

verloren

-----

Möör binnen in mien brandt een lekker

vuur.

Een nieje dag maakt nieet enkeld mien

bliej.

Mien vrouwe is ter töt mien geluk nog

bie.

Slöp sloap van onschuld op dit vrogge

uur.

-----

Ook anderen bint wakker zoo um

zeuven.

Völlen zölt disse kolde dag meugelijk

nieet leuven.

Bint oke kold van binnen en alleen en

eenzaam.

Stoat innerlijk te kleumen veur hun

bevroren vensterraam.

Zee veult enkeld en alleen hun grote

ärremte.

Ik wense hun härtgrondig völle

wärremte

-----

Crödde van Niessel – Advent 2016