360. De Wereld in mien Kop

> Categorie: Literatuur Gepubliceerd: zondag 19 juni 2016

Hoast ongeriemd

-----

Ik wier vanmärgen wakker

en was metene fit

Heel vlot wipten ik uut bedde

en fristen mien wat op

Deur het raam zag ik

hoe of de zunne scheen

Oh, oh, wat was ik heerlijk helder met

de wereld in mien kop

Ik schoor mien noa het douchen

en kleejden mien toen an

Mien vrouwe sliep möör rustig deur

onder mien bedrieven

En in mien wereld vang ik

haer lieeve vredige gezichte

Dan sluup ik stille de kamer uut

Zee mag nog rusten

en buten de wereld blieven

De wereld um mien hen

kump deur mien ogen en mien oren

nog altied in mien härsens in mien kop

Döördeur kan ik ten volle

mien lèven hier belèven

Ik veule en ik wete dat

mien brein mien wereld is

Dat ik diee nieet meer zal belèven

as boavenin wat wordt emist

Ik hoape dat mien hersens

het nog nieet zult begèven

en dat ik lange nog genieeten mag

van het heerlijk eerdse lèven

Want gef mien brein het langzaam

of heel snel op

verdwient veur mien de wereld in mien kop

Veur heel de schepping kump

het trouwens hier op neer

Bie iedere dood

Het lik hoast ongeriemd

vergeet de wereld weer

-----