351. DE TUUNHAMER

> Categorie: Literatuur Gepubliceerd: zondag 29 mei 2016

De tuunhamer lag noast zien lief toen Vader wier evonden

deur Piet diee deur zien moder nöör het weiland was ezonden

toen Vader te lange vort bleef um twalef uur bie het èten

en Vader zol zien spek met brune bonen väste nieet vergèten

-----

De domeneer hield in de kärke een hele mooie prèke

en het was egensgin zundag möör midden in de wèke

Hee had ‘teroaver dat Vader weer in een mooien hof zol stoan

Wöör hee van onzen Lieeven Heer de tuunpoalen mocht sloan

-----

Diee hof dat was het Pärredies en wel De Hof van Eden

Adam en Eva woonden döör ens in een ver verleden

De tuunhamer bestond toen al, zei Domeneer met kracht

Döörmee is völle later Abel deur Kaïn ummebracht

-----

Een ärremen van geest, diee veuran in de kärkebanken zat

en diee bliekböör genog van disse domme prèke had

liet zich deur disse domeneer volstrekt nieet meer bedrieegen

Hee riep keihärd, het galmden noa: Keerl, keerl, wat kön iej lieegen!

Ons Lieeve Heer hef met gin vinger diee hamer aneraakt

Mien vader hef hem eigenhandig veur Ome Dieks emaakt

-----

In wanhoop volden Domeneer frommelend de handen samen

Hee wist niks anders meer de doon as stamelend zeggen:

Amen