350. Rooie tokkerd of Schelden dut ärg zeer

> Categorie: Literatuur Gepubliceerd: donderdag 26 mei 2016

Wiej spölden noe weer samen an de waterkante

en maakten döör wat beutjes van een olde krante

Wiej zetten diee an ’t kribbenende op de stroom

’t Was zeumer en de beutjes voeren völs te sloom

-----

Toen ginge wiej as jonges möör weer ens kuizen tikken

En dejen ook ons best ze in een kuleken te mikken

Ik had een hele mooie kuis, een hele grote kokkerd

uut het lager van een lorrie, genaamd een looien tokkerd

-----

Een jonge met rood höör, Bertus was e eheten

spölden ook met ons mee en dat heb ik eweten

Ik mosse tegen hem, möör ’t wier veur mien een sof

want heel gauw waer ik van mien kuizen en mien tokkerd of

-----

“Iej spölt gemeen, iej vieze voele rooie tokkerd”

Toen sloeg e met mien tokkerd midden op mien kokkerd

Het blood dat streumden as een bèèksken uut mien neuze

Het druppelden as bessensap in de löge kuizendeuze

-----

Joa mensen, verlieezen mot een mense eigens leren

ook al is een nederloage heel meujlijk te verteren

en dan is ter völle meer wa’k oe vandage leer

Hold astoeblieeft oew grote mond, want schelden dut ärg zeer

-----

Crödde – Donderdag, 27 mei 2016