326. Ook een hond ... !

> Categorie: Literatuur Gepubliceerd: zaterdag 23 april 2016

An Drs. P. , ps. van Heinz Hermann Polzer (1919 – 2015)

-----

Zee liepen langes de grefte in Dèventer mien stad

Ik kuierden achter hun op ’t knärpend schelpenpad

An ’t rieemken leidden hee hun kleine zwärte hond

Diee blekten döör van puur plezier möör zoo wat in het rond

De veugels in de grefte diee hadden ’t döör nieet op

Diee hieven heel estrest hun kleur’ge entenkop

En d’olde man trok an de rieem en ‘Blekkie’ hield zien bek

En d’olde vrouwe zei: Hee dut nog steeds wat of iej zekt

En op het pad kwam ons integen een jong en vrolijk stel

Ze liepen wat te vriejen, nou joa, dat ken iej wel

Ze wazzen smoorverlieefd en keken beiden bliej

Ze glejen lang’s ons hen en wazzen zoo veurbie

En in ’t veurbiegoan, joa geleuf mien, ik ging deur de grond

Ze hebt al zeuven kinderen en dan ook nog een hond

Dat zei diee meid, en ik vond dat verschrikk’lijk ongeheurd

Het hef mien töt het dieepste van mien ziel ereurd

Jongen hier en jongen döör hebt hun eurdeel altied klöör

Jongen hier en jongen döör, joa ze zekt het möör

----

De olde man schoat èvenwels onmundig in de lach

Hee had het ook eheurd en lachten wat e dach’

En zei het an zien vrouwe, zee had een slecht geheur

Zee schaterden van pret en had hem heel goed deur

En ik kan hoaste roajen wat of zee hef edacht

Of dit stel kinder krig dat dieent nog ofewacht

Meschiens blif het bie hun wel bie een mooie hond

Möör “ook nog” blif dan weg, helaas dan ongegrond

Hundjes hier en hundjes döör, o’j ze wilt, iej zekt het möör

Möör een kindjen, da’s ook wöör, lig nieet altied klöör!

-----

Diepenveen, 22 april 2016