323. 't Is mien toch wat ... - Veur Herman Finkers

> Categorie: Literatuur Gepubliceerd: vrijdag 15 april 2016

323. ‘t Is mien toch wat …

Veur Herman Finkers

De katte van de buren is driee jöör vot ewest

Ze dach’en dat hun poes kats plat erejen was

En op een mooie märn kwam e weer de keuken in

Begon zich schoon te likken en leek heel goed te pas

Toen rolden ze haereigen op op haer vertrouwde plekke

Joa, joa, ’t is mien toch wat, gewoonweg van de gekke

-----

Het huus mos niej behangen worden, ‘t behangsel mos ter of

Dat ging met een soort stoommesjientjen, dat fiene druppels spreujden

Zoo vloagen hele lappen van het behang der of en zonder völle stof

Tötdat de olde opa zich ter ensklaps mee bemeujden

Hol op met dat vernieelen van diee eeuwenolde middeleeuwse mure

’t Behangsel höldt dit bouwwerk enkeld nog met meujte oaverende

Straks stort het hele zaakjen in: de muren bint totaal verpulverd en verrot

Iejluu brengt anderen en oeweigen alleen möör in opperste ellende

Der wier nieet nöör hem eluusterd en ze gingen onverdroaten deur

Toen stortten het mooie grachtenpand met völ geraas kats in mekäre

Het was een akelig en rommelend angstanjagend kriegsgeheur

Uut het café keek d’olde opa too met in zien hand een olde kläre

Hee hief het glas en zei: Op diee puunhoop diee der lig op diee gelieefde plekke

Joa, joa, ’t Is mien toch wat, gewoonweg van de gekke

-----

Een domineer uut Dèventer diee most in Battum plotseling prèken

Möör de olde prèke diee e holden wol, had e helemoal vergèten

Oaver ‘Alle Zegen komt van Boven’ zol hee zoo graag goan sprèken’

Möör noa de eerste zinne van de prèke, bleef hee deur een blackout stèken

En toen vloag plots een witte doeve dwärs deur de kärke hen

Vloag règelrecht nöör ‘Dom’neer’ too, zetten haereigen op zien heufd

En döörin vond de prèdiker zien nieje inspiratie, begon te prèken en

A’k der eigens nieet bie waer’ ewest, ik had het nieet egleufd

Veur de voeste sprak e weg, bedacht zien prèke ter plekke

Joa. Joa, ’t is mien toch wat, gewoonweg van de gekke

-----

‘Van heuren zeggen enzoovoort’ leidt töt prachtige verhalen

En a’j döörmee de boer opgoat, dan trek iej volle zalen

Iej könt de mensen met oew woorden de dinger loaten zieen en

De grappenmakers van beroop, könt ter schatten mee verdieenen

Ze trekt de theaters langes, jöörlijks een niej program

Verdieent döörmee wel duzend keer een meer dan goed belegde boterham

Dat mag, want wiej genieet van hun pröötjes en van hun lekker bekken

Joa, joa, ’t is mien toch wat, gewoonweg van de gekke

Oh joa, veur ‘k vergète, Herman Finkers kump and’re wekke!

-----

Crödde – Diepenveen, 15-04-2016.