311. SCHRIKKELEN

> Categorie: Literatuur Gepubliceerd: dinsdag 01 maart 2016

Aan Sven Kramer en andere schrikkelaars

 

Een oude schoolmeester spreekt:

 

Één maart tweeduizend zestien: het jaar heeft net geschrikkeld

Met schrikkelen zit het allemaal wel heel erg ingewikkeld

Ik zal maar niet proberen het hier allemaal uit te leggen

Want hoe dat alles in elkaar steekt, kan ik moeilijk op rijm hier zeggen

Wel zeg ik u dat van ‘schrikkelen’ ‘schrik’ eigenlijk het grondwoord is

Een schrik is een heel wijde stap of sprong; dat weet ik zeker en gewis

En dus is schrikken met grote stappen voorwaarts gaan, springen of schrijden

Waardoor men heel licht waterplassen en modderige plekken kan vermijden

Een schrikschoe moet u weten , zo noemde men in ’t Middelnederlands een schaats

Die mooie naam is voor een hout of bot waarop men schrijdt, wel degelijk op zijn plaats

Schrijden bij voortdurende herhaling heette men in de Middeleeuwen schrikkelen

Dat deed mijn taalbelevng bij het zien van schaatsende figuren hevig prikkelen

Schrikkelen zie ik Sven Kramer met rappe schreden over het spiegelgladde ijs

Met schrikkelen wint deze schrikkelheld steeds weer de allerhoogste schrikkelprijs

En op hun schrikschoenen zie ik in mijn gedachten de helden steeds weer bikkelen

Wat is het toch een speelse schone gespierde sport, dat stoere schrikkelen

En lieve lezers, en voor wie dit hoort ook luisteraars, gelooft u maar

Wat Nederland betreft, is ieder jaar een schrikkeljaar, echt waar

Diepenveen, 1 maart 2016.