259 Gratis en veur niks

> Categorie: Literatuur Gepubliceerd: donderdag 02 oktober 2014

“’Knomie heb ik noe oferond en hier heb ik mien bull”!

“Iej bint noe master dus “, zei Riemeriks, “in enkeld flauwekul”.

“Dat is gemeen”, antwoordden Knapperik, “het is gin flauwe hap,

’t is in ons lèven bitter neudig, verdrög gin slechte grap”.

Ome trekt noe uut zien kontzak een hele bundel geld:

tien brieefkes met een tien’ derop wordt heel snel neereteld.

“Hier nève, veur oe, want iej bint toch wel alderbastend knap.

Nemt z’alle tiene en hier nog tiene, veur oe deez’ hele hap”.

“Oh nee, da’s kapitaalumbreng: dööran doo ik nieet mee;

der mot wat tegenoaver stoan en dan bin ik tevree.

Geld geven an een mense umnieet, dat is nieet too-estoan!

Op diee maniere zol de ‘knomie gauw nöör de bliksem goan.

In ’t lèven mag niks gratis wèèn: ‘knomie kan dan flink bleujen!

Hoe mot in ’t rieke Nederland anders de ‘knomie goan greujen”?

“Is ‘t enkeld veur de enkeling , dan heb iej wel gelieke,

möör hoevölle bint ter in ons land noe feitelijk echt rieke?

Met het welwèèn van de ärmen is het heel slecht esteld:

In onze tied wordt wel de staatshuusholding, möör de mensen nieet eteld.

Betaal hun veur het eerlijk werk wat deur hun wördt verricht!

Is ter veur hun gin werk te scheppen, dan hun nieet opelicht”.

“Möör lieeve Oom, hoe kan dat noe? Dan goa wiej allen pleite”.

“Egeenieet, a’j de duvel nieet op de grote hoop loat scheiten”.

“Noe snap ik Oom egeels nieet meer! Wat wil iej met diee proat”?

“Diee rieke stinkerds stèèlt möör deur; diee weet nieet wöör ze stoat”.

“Hun geld stinkt nieet, Oom Riemeriks, ’t is möör dat iej dat weet:

‘t Wördt ‘zuur verdieend met zaken doon’, zooas dat netjes heet”.

“Iej bint nog stommer as ik dach’, dat heur ik an oew proat.

Iej heurt bie al diee fiene luu diee de kärk’ in ‘t midden loat.

Iej hebt oew studie duur betaald; dat hef völl’ geld ekost!

Iej atten väste vake oew zoerkool zonder een stuksken wo’st.

Möör lieeve nève, snap iej wel wat ‘gratis’ feit’lijk is”?

“Dat is hetzelde as ‘veur niks’ of he’ k dat ook al mis”.

“Joa, ik dachte ‘t al, ‘k dronk zwärte koffie, möör ‘k heb een boel eleerd!

Möör iej, nèèf Knapperik, dronken ’t nieet zwärt: veur oe ‘koffie verkeerd’.

En wat het verschil noe is tussen ‘gratis’ en ‘veur niks’,

dat zeg ik oe hier onomwonden as Ome Riemeriks:

Wiej gingen gratis nöör de schole en leerden döör een boel,

want ‘te rechte’ kommen in het lèven dat was een heilig doel!

Ik heb wel gratis schole egoan, möör heel härd döör ezwoegd;

iej hebt het duur betaald, een bull ehaald, dejen dat ‘vergenoegd’.

Dus zeg ik oe, mien lieeve knul, zeg ‘t andere knapperiks:

Ik bin gratis nöör de schole ewest en iej hee’moal veur niks”!