258 Dubbel en Super Acht

> Categorie: Literatuur Gepubliceerd: dinsdag 30 september 2014

Oaver onze Oom Willem, diee had een dubbel 8,

zon filmtoestel, iej weet wel, van ‘Kodak’ mee-ebracht.

Hee werkten döör al jören en had het nöör zien zin:

Hee reisden veur de zaak vanof het allereerst’ begin.

“Kom”, zei e op een märgen, “Moder, wiej goat saam op jacht”.

“Iej hebt egens nieet een geweer!” – “Nee, met mien dubbel 8!

Wiej schieet op beelden buten met dit mooie apperoat.

Op reeën en op zwienen, diee in de bossen stoat”.

Met hele grote tègenzin ging Tante met hem op pad:

Zee had nieet völle met natuur, völle meer nog met de stad.

Op nöör het bos, het zand, de hei; het wier een mooie dag.

En Tante diee genoat volop van alles wat zee zag.

En Willem zoemden in en uut en zwenkten oaver ’t veld

met zien zoo mooie camera van wonder en geweld.

En eensklaps zei e zachte: “Noe stille wèzen, Moo!

Kiek. vanof de bosrand komt de herten op ons too!”

En Tante keek haer ogen uut: dat had zee nieet verwacht!

En zee wier stille as een moes en zee gaf dubbel acht!

Damherten wazzen het. Ome Willem dreiden deur.

De camera maakten geluud en dat trof het geheur

van disse dieren, zee zaggen ze de oren spitsen… .

En plots schoten ze vort as wöre bliksemflitsen!

En Tante wier echt anedoan, slaakten een diepe zucht,

veulden de troanen branden, lachten toen opgelucht:

“Ik heb dit nieet enkeld noe belèèfd, möör ’t steet ook nog op fillem!

Oh, wat bin ik toch bliej met oe, mien lieeve, lieeve Willem!”

En Ome Willem was zoo bliej: dit had e nieet verwacht.

De dubbel 8 had hem en haer dichter bie mekärebracht!

Zoo is ’t ebleven jören lang en zoo is het nog steeds.

De dubbel 8 wier super 8, ook al versleten reeds!

Ze bint noe bienoa honderd, mien tante Wil en Ome Willem;

Ze acht mekäre dubbel en super as in de mooiste fillem!

De dubbel en de super 8 bint noe al ver verlejen:

Ome Willem en zien Wil zit noe te deeveedeejen!

De fillemkes van de super en van de dubbel 8

Bint op een deeveedee mooi bie mekärebracht.

Op de banke, ärm in ärm, zit zee dernöör te kieken,

in lieefde, dankböör, wärm, gelukkig as härtstikke rieken.

En wil iej eigens dat oe dit ook ens steet te wachten,

dan mo’j oew wederhelft dubbel en super achten!

 

Goodgoan! - Crödde