200 Lenteklanke

> Categorie: Literatuur Gepubliceerd: woensdag 06 maart 2013

Witgreunig land met iezelgrös begreujd

en hier en döör een plasse stief bevroren

Een brune merrie draaft asof de Lente bleujt

En dan inens galop: het veurjöör wördt herboren

 

Nog blif het wittig winter. Ik bevrieeze

Möör d’ópgewekte merrie springt: döör geet ze

De Lente, ik veul’ hem in de lucht

Zee hinnikt het en steigert en nemt een vremde vlucht

töt an het schrikdroad, wöör ik glimlachend stoa

 

‘k Lope stille op haer of en èven goa

ik met één vinger aaiend langes haer zachte neuze

Zee löt het rustig too, versteet mien klankenkeuze

as ik haer innig hinnikend bedanke

Veur ’t uteren van haer blieje Lenteklanke