198 Bloo-ood-blau-auwe Bloe-oess - dubbelkilinkerd 31113

> Categorie: Literatuur Gepubliceerd: vrijdag 01 februari 2013

Een spra-ankelijke* sterre steet zilverglimmend in een helblau-auwe bloe-oess.

Een kna-appe gitärist pakt zien gitaer uut een azoe-oeren hoe-oess.

Dan blo-ös een schoe-oeftrombo-one zich de bei-eide  wa-angen blau-auw.

Een klä-ärinet wèè-èèft bloe-oesfoel zien nö-ötten deur ’t gebou-ouw.

Tooschou-ouwers luu-uustert sti-ille, bint härtsti-ikke in een roe-oess.

Want overtuu-uugend zi-ingt de ste-erre  een hele moo-ooie bloe-oess.

De ivo-oren contrabassist slöt ri-itmisch zich de vi-ingers blau-auw.

Zien moo-ooie blau-auwe bloe-oess umslut zien borste pra-achtig nau-au-auw.

De mei-eikes onder het publiek geniee-ieet zien wi-itte la-ach!

En ne-emt hun dat ens kwoa-oalijk, der wordt hun wat moo-oois ebra-ach’!

Hun kee- eerls diee wordt verdriee-ieetig: Hoe-oe hebt zee het toch noe-oe?

Möör se-exy zi-ingend pakt de kreu-eunster de ma-annen i-in, en … hoe-oe!

 

En noah-oa het allerlest’ accoo-oord is het korte tied heel sti-il.

Dan brek inens de hel lös deu-eur schreeu-eeuwen en gegi-il.

 

De do-onkere ste-erre van de bloe-oess schri-it echt nöör veu-eurten toe-oe.

Zee lö-öt dan heur sono-ore stemme sprè-èken, hoe-oe-hoe.

Zee ‘floe-oerst’ in vleujend Ie-iesselstrèèks veu-eur allen te verstoa-oan:

“Iej ziee-ieet, ooh liee-ieeve me-ensen, ons in blau-auwe bloe-oezen goa-oan,

Veur o-ons is ‘t een symboo-ool veur di-isse soo-oort muu-uuziek;

Veural hier a-an den Ie-iessel geliee-ieefd bie ’n groo-oot puu-uubliek”.

 

Toen zei-ei ik dom: “Diee zwä-ärte poe-oes  is een liee-ieeve kleine snoe-oess”.

Mien mei-eiken sloe-oeg mien op mien ssmo-ond veur di-isse flau-auwe smoe-oess.

En ik huu-uulden heftig: “Mo-ot dat noe-oe? ‘k Heb een bloo-ood-blau-auwe bloe-oess!!

Bloe-oes – bloes - bloes – oe-hoes – oe-hoes! Bloes – bloes – oe-hoes – oe-hoess!”

 

“Wat heb iej noe-oe een mooi-ooie bloe-oes”, zei mien deerntjen heel kordoa-oat.

“En hee-ee past nog steeds oe-oe-oe, ziee ‘k wel, want hee is in vierkwärtsmoa-oat’”.

Ik hiele op met huu-uulen, want ik vond dat mien bloe-oes mien heel goed sto-ond.

En ik da-anse noe-oe al jö-ören met een bloo-ood-blau-auwe bloe-oess in ‘t rond”.

Crödde van Niessel              Luusterdicht 

 

*sprankelijk is een versmelting van Mnd. sprakelijc (welbespraakt) en sprankelend (schitterend)