154 Heft

> Categorie: Literatuur Gepubliceerd: maandag 23 mei 2011

Ik hold het noe al jören streng in handen 

Het is nog glad zonder een smetjen roest 

Toch is het deur mien nimmer opepoetst 

‘k Nam het oke mee nöör verre vremde landen  

Nooit heb ik het gerust uut handen kunnen geven  

Ik hebbe steeds emeend het bie mien te motten holden   

Bie storm en schoeren, bie hitte en bie kolde 

Zoo is het altied in mien voeste ebleven 

Noe bin ik tachtig en het glanst nog onverdacht 

Nog jören kan ik het nog onverveerd hanteren   

Allewel ik noe beginnen mot d’umgang aan anderen te leren 

Toch zal ik het nooit uut mien voesten loaten goan  

Mien opvolgers zult het mien uut handen motten sloan