Oaverende

> Categorie: Columns Deventer Dagblad Gepubliceerd: dinsdag 16 december 2008

Samen op de fiets door het Sallandse land. Gezellig zo in lommer en zon. De oudste dochter van Lucy, mijn dochter, bij haar moeder achterop. De tweeling verdeeld, de ene helft bij Ali, mijn vrouw, achterop; dat is Vincent. De andere, Esther, bij mij in het zitje voorop. Mijn telefoon voor onderweg draag ik in mijn borstzakje. Dat ding heb ik pas een paar weken. Ik wou er nooit een hebben, maar door een onverwachte gebeurtenis vond ik het plotseling belangrijk voortdurend bereikbaar te zijn. Zodoende.

Tussen Olst en De Eikelhof klinkt plotseling het riedeltje van mijn zaktelefoon. Ik rem, ik zet voorzichtig mijn rechtervoet aan de grond en _ Esther en ik zakken langzaam naar rechts in de berm die schuin afloopt naar een smalle sloot. We liggen, Esther nog in het zitje, ik met één been onder de fiets. Liggend neem ik de telefoon aan. "Met Kuijk". "Hallo Pa, ik kom me even afmelden, wij gaan naar __ ". Ik vertel Henk, want die is het, dat ik liggend zit te bellen, maar dat mijn val goed afgelopen is. Tegelijkertijd geef ik zijn boodschap door aan Ali. Die grijpt meteen daarna haar fototoestel om Pa's val voor het nageslacht te bewaren. Ik schiet geweldig in de lach. Het schatert over De Boskamp.

Oprichten kan ik me niet. Ik kan 'nich piel kommen', zoals sommige Twenten nog wel zeggen. Piel betekent in mijn dialect 'oaverende'. In het Nederlands is het 'rechtop' of 'overeind'. Ondertussen glijden Esther en ik met fiets en al steeds verder naar de slootkant. Ali staat te lachen. Ze weet me bij de hand te grijpen en ze trekt me wat overeind. Ik bevrijd Esther uit haar zitje. Even later richten we ons langzaam op. Aan de fiets mankeert niets. We kunnen gewoon verder met ons tochtje, dat ons naar de 'Zoogenbrink' voert, het bezoekerscentrum van Staatsbosbeheer in de Molenweg tussen Diepenveen en Olst.

Ook daar staat alles nog 'recht overeind'. De permanente tentoonstelling over het Sallandse gebied langs het water, de IJssel, is nog volledig in orde en goed onderhouden. Alles is 'oprecht' onderhouden en staat dus figuurlijk 'rechtop'. Er is veel zorg vereist dit alles voor de bezoekers 'overeind' te houden. Neem enkel de voorstellingen langs de wanden maar eens! En dan de maquette van de Duurse Weerden! Ik druk voor mijn kleinkinderen op de knop en _ de overstroming van de uiterwaarden begint. De kinderen staan vol belangstelling te kijken en ze genieten. De video met natuurbeelden uit ons Salland vinden ze heel mooi.

Maar aan alles komt een eind. We moeten verder. Eerst maken we nog een korte wandeling, want de benen strekken is ook voor kinderen heel goed. Dan gaan we richting Wesepe.

Als we thuis zijn, zet ik over mijn 'oaverende kommen' eerst maar eens wat dingetjes op een kladblaadje. 'Over een eind' is 'Eén eind be-over', 'Eén eind boven'. 'Oprichten is oprechten'. Oprecht en rechtop is hetzelfde. Overeind komen is hetzelfde als oprechten of rechtop komen. Als ik overeind kom, brenge ik mien ene ende boaven het andere ende. Het ene eind komt boven, het andere eind onder. In het Duits is overeind 'aufrecht' of 'gerade', in het Engels 'on end' of 'upright'. Op papier heb ik nu ook de zaken overeind. Twee Saksische woorden, oban en enda vormen de samenstelling 'oaverende'. Waar zo'n zaktelefoontje al niet toe leiden kan. Een klein ongelukje waardoor ik overeind geholpen moest worden. Gelukkig zat bij mijn kleindochter en mij alles er nog aan. Alles stond nog recht oaverende, om rechtop maar eens samen te smelten met overeind.

Toch had dit ongevalletje heel anders kunnen aflopen. Ook dat staat overeind!